متن و عکس: علی البرزی

خدا کاسب های قدیمی را رحمت كند؛ اعتقاد داشتند اگر در کسب و کار پیمانه را كم بگذاری قحطی می‌شود.

به همین خاطر هميشه سنگ ترازوی مغازه را بيشتر می‌گذاشتند و موقع گرفتن حق خود كمتر بر می‌داشتند. کاسب‌های قدیم اعتقاد داشتند که بايد حق پيمانه را ادا كرد.

کاسب‌های قدیم معتقد بودند روزی دست خداست نه بنده خدا، به همین خاطر صبح اول وقت زمانی که کرکره مغازه را بالا می‌دادند، زیر لب می‌گفتند: (خدایا به امید تو، نه به امید خلق روزگار)

درسته که زمانه فرق کرده است و معیار، مصداق و ترازوی کاسبی به مانند قبل نیست اما در همین اوضاع و احوال کاسب‌های خوبی هم پیدا می‌شوند که هنوز به باور پدران خود اعتقاد دارند.

درست به مانند این کاسب محترم و لباس فروش راسته بازار تهران که این جمله را بزرگ خطاب به مشتریانش نوشته است: ( روزی دست خدای بزرگ است‌ بعد از پرو اجباری در خرید نیست )

**************