مادرها و پدرها همواره بهترین ها را برای فرزندان خود می خواهند اما گاهی اوقات خود والدین، فرزندان را به سمت آسیب های اجتماعی سوق می دهند، حال چگونه احتمال بروز آسیب های اجتماعی را به صفر برسانیم؟

به گزارش گروه حوادث و انتظامی آوای جامعه، مرکز مشاوره سرکلانتری نهم در این باره نکات پیشگیرانه را اعلام کرده است.

*نكات پيشگيرانه

براي اينكه آسيب هاي اجتماعي در ميان فرزندان كنترل شده و يا كاهش يابد ، توجه به نكات ذيل براي والدين ضروري به نظر مي رسد، توجه به اين نكته ضروري است كه در ذيل تنها به برخي از اين نكات اشاره شده است :

*والدين بايد هنجارهاي اجتماعي و ارزش هاي اجتماعي را به فرزندان بياموزند،  در اين راه مي توانند از ساير افراد از جمله اولياي مدرسه نيز كمك بگيرند.

*از آن جايي كه فرزندان، والدين خود را به عنوان الگو قرار مي دهند ، لذا بايد رفتارهايي داشته باشند كه الگوي عملي مناسبي براي فرزندان باشند.

به همين دليل است كه احتمال گرايش فرزندان به آسيب هاي اجتماعي از جمله مصرف مواد مخدر در خانواده هايي كه والدين دچار آسيب هاي اجتماعي هستند ، بيش تر است.

*والدين بايد نسبت به آسيب هاي اجتماعي كه فرزندان را در جامعه تهديد مي كند ، آشنايي كافي داشته باشند تا بتوانند اطلاعات درستي در زمينه ي آن مشكلات در اختيار آن ها قرار دهند ، مثل عوارض مصرف مواد مخدر ، پيامدهاي فرار و  پيامدهاي ارتباط با جنس مخالف

*برخي از والدين از اين كه در زمينه ي آسيب هاي اجتماعي با فرزندان خود صحبت كنند ، شك و ترديد دارند و به اصطلاح مي ترسند كه پرده ي شرم و حيا دريده شود. اين نوع تفكر و عقيده اشتباه مي باشد و چنان چه آن ها نتوانند اطلاعات دقيق و درست در اختيار فرزندان خود قرار دهند ، ديگران اين كار را خواهند كرد و چه بسا اطلاعات ديگران زمينه را براي گرايش فرزندان به آسيب هاي اجتماعي فراهم كند.

*گاهي مواقع اطمينان بيش از حد والدين نسبت به فرزندان ممكن است زمينه ي گرايش آنها را به آسيب هاي اجتماعي فراهم كند ، لذا والدين بايد بر رفتارهاي فرزندان خود نظارت داشته باشند. چرا كه اطمينان بيش از حد ممكن است مصداق ضرب المثل ( مرگ مال همسايه است ) شود. اين موضوع باعث مي شود والدين هيچ گاه فكر نكنند كه ممكن است فرزندان آنان نيز دچار آسيب شوند.

توضيح اين نكته ضروري است كه نظارت نبايد محدوديت هاي زيادي براي فرزندان فراهم كند و احساس نكنند كه تحت نظر وكنترل شديد هستند.

*اعمال و رفتارهاي مثبت فرزندان بايد توسط والدين مورد تشويق و تقدير قرار گيرد ، به گونه اي كه استمرار رفتارهاي مثبترا در ژي داشته باشد.

*والدين ممكن است نتوانند به همه پرسش های فرزندان خود در زمينه آسيب هاي اجتماعي پاسخ دهند . اين موضوع نبايد نگراني والدين را زياد كند ، به گونه اي كه از صحبت كردن با فرزندان خود پرهيز كنند. در اين شرايط والدين مي توانند از مشاوران و متخصصين ذي ربط نيز كمك بگيرند.