متن و عکس: علی البرزی

خدا کاسب های قدیمی را رحمت کند؛ اعتقاد داشتند اگر در کسب و کار پیمانه را کم بگذاری قحطی می‌شود.

به همین خاطر همیشه سنگ ترازوی مغازه را بیشتر می‌گذاشتند و موقع گرفتن حق خود کمتر بر می‌داشتند. کاسب‌های قدیم اعتقاد داشتند که باید حق پیمانه را ادا کرد.

کاسب‌های قدیم معتقد بودند روزی دست خداست نه بنده خدا، به همین خاطر صبح اول وقت زمانی که کرکره مغازه را بالا می‌دادند، زیر لب می‌گفتند: (خدایا به امید تو، نه به امید خلق روزگار)

درسته که زمانه فرق کرده است و معیار، مصداق و ترازوی کاسبی به مانند قبل نیست اما در همین اوضاع و احوال کاسب‌های خوبی هم پیدا می‌شوند که هنوز به باور پدران خود اعتقاد دارند.

درست به مانند این کاسب محترم و لباس فروش راسته بازار تهران که این جمله را بزرگ خطاب به مشتریانش نوشته است: ( روزی دست خدای بزرگ است‌ بعد از پرو اجباری در خرید نیست )

**************