ذخیره‌گاه زیست ‌کره دنا در تیرماه سال ۱۳۹۰ با حضور نمایندگان یونسکو و مقامات کشوری و استانی به عنوان دهمین ذخیره گاه زیست ‌کره کشور و پانصد و پنجاهمین ذخیره گاه زیست‌کره دنیا با وسعت ۲۵۵ هزار و ۵۳۷ هکتار ثبت شد.

به گزارش ایسنا، ذخیره‌گاه زیست کره دنا در غرب کشور و در دل رشته کوه‌های زاگرس در استان‌های کهگیلویه و بویراحمد، اصفهان و چهارمحال بختیاری قرار گرفته است و در بین مناطق چهارگانه سازمان حفاظت محیط زیست این ذخیره گاه در کلاس منطقه حفاظت شده قرار دارد و متشکل از مناطق حفاظت شده و پارک ملی دنا، دنای شرقی، مناطق شکار ممنوع پادنای سمیرم، خرم ناز و بخشی از مناطق آزاد در شبکه جهانی ذخیره گاه‌ها است.

بنابر اطلاعات سازمان حفاظت محیط زیست، این ذخیره‌گاه یکی از نقاط با ارزش از منظر غنای زیستی در جهان محسوب می شود و مهمترین پدیده طبیعی در این ذخیره گاه شته کوه دناست که از غرب به سمت جنوب غرب همچون دیواره‌ای سترگ به طول ۸۰ کیلومتر امتداد و با دارا بودن ۵۰ قله با ارتفاع بیش از ۴ هزار متر در زمره نواحی ارزشمند کوهستانی کشور و منطقه به‌حساب می‌آید. این ناحیه بخش مهمی از سرچشمه‌های رودخانه کارون بزرگ و بخشی از حوزه آبخیز رودخانه دز را نیز شامل می‌شود.

ذخیره‌گاه زیست‌کره دنا دارای تنوع زیستی متنوع و با ارزشی است. این منطقه دارای ۱۲۰۱ گونه گیاهی و ۵۵.۴ درصد تیره از تعداد ۶۴۲ تیره گیاهی ایران است. حدود ۸۶۰ گونه گیاهی متعلق به ۳۷۶ جنس از ۷۳ خانواده گیاهی در این ذخیره گاه شناخته شده است که قریب به ۲۰ درصد آن‌ها را گونه‌های اندمیک تشکیل می‌دهد.

تیپ‌های جنگلی بلوط، بنه و زالزالک سه گروه از تیپ‌های جنگلی دنا را تشکیل می‌دهند همچنین این منطقه ۱۶.۲ درصد از ۷۵۰۲ گونه گیاهی ایران را دارد و تعداد گونه‌های گیاهی اندمیک دنا از تعداد گونه‌های اندمیک موجود در ۴۵ کشور جهان بیشتر است.

بیش از یک هفتم گونه‌های گیاهی موجود در ایران، در منطقه حفاظت شده دنا می‌رویند و این منطقه از آوازه ملی و جهانی برخوردار است. در دامنه‌های جنوبی و غربی رشته کوه دنا تا ارتفاع ۲ هزار و ۹۰۰ متر جنگل بلوط همه جا را پوشانده است و در این میان در نواحی و ارتفاعات مختلف گونه‌های جنگلی نظیر بنه، کیکم، ارژن، زالزالک و انوع بادام کوهی دیده می‌شود.

از ارتفاع ۲ هزار و ۹۰۰  متر به بالا جنگل بلوط تمام شده و درختچه‌های ارژن، انواع «گون» و درختان سرو کوهی به چشم می‌خورد.

از ارتفاع ۳۴۰۰ متر به بالا شاهد رویش گیاهان علفی و بوته‌ای هستیم. از ارتفاع ۴۰۰۰ متر به بالا گیاهان کوچک و زیبایی در پناه سنگ‌ها و شکاف صخره‌ها که خود را از وزش بادهای سهمگین مصون نگاه داشته‌اند، دیده می‌شوند.

بر اساس اطلاعات سازمان حفاظت محیط زیست، تنوع جانوری در این ذخیره‌گاه از جمله ویژگی‌های ارزشمند آن است. وجود گونه‌هایی نظیر بز و پازن، سنجاب ایرانی، خرس قهوه‌ای، گرگ، پلنگ، انواع کبک چون کبک دری، انواع پرندگان شکاری نظیر عقاب طلایی، شاهین، کمر کولی کوچک و بزرگ، این منطقه را به لحاظ تنوع جانوری به منطقه‌ای منحصر به فرد بدل کرده است.

بالغ بر ۸۰ روستا با جمعیت بالای ۲۰۰۰ نفر در این ذخیره‌گاه وجود دارد و شغل غالب مردم کشاورزی، باغداری و دامپروری است.