یک روانشناس کودک و نوجوان درباره دروغ گفتن کودکان توضیحاتی داد.

به گزارش باشگاه خبرنگاران جوان،سعید حسن زاده ، اظهار داشت : دروغگویی در کودکان امری طبیعی و نشانه رشد شناختی آن‌ها است؛ به عبارت دیگر هر چقدر فرزند شما در سن پایین تری بتواند دروغ بگوید نشانگر رشد شناختی وی است و از اینکه کودک اتیستیک، کم توان ذهنی و غیره نیست، می‌توانید مطمئن شوید.

وی تصریح کرد: والدین باید به این نکته توجه کنند که دروغگویی‌های کودکان بسیار خردسال دلیل بر آن نیست که در بزرگسالی دروغگو‌های حرفه‌ای شوند؛ تا وقتی کودک نتواند دروغ بگوید نمی‌تواند دروغگویی فرد دیگری را نیز تشخیص دهد.

این روانشناس کودک و نوجوان خاطر نشان کرد : پژوش‌های انجام شده در حیطه روانشناسی رشد حاکی از آن است که فارغ از ویژگی‌هایی مانند کشور و محل زندگی، مذهب و صداقت والدین، ۳۰ درصد کودکان از دو سالگی دروغ می‌گویند؛ همچنین در ۳ سالگی ۵۰ درصد و در ۴ سالگی بیش از ۸۰ درصد و پس از آن اکثریت کودکان دروغ می‌گویند.

حسن زاده بیان کرد: والدین زمانی می‌توانند نگران دروغگویی کودک باشند که در رفتار غالب و در ارتباطات روزمره او نمایان باشد و یا اینکه کودک نتواند بین دروغ و واقعیت تمایز قائل شوند.

وی افزود: کودکان کم سن و سال‌تر که توانایی ذهن خوانی و خویشتن داری بالاتری دارند؛ زودتر از بقیه دروغ می‌گویند و دروغگو‌های خبره تری هم هستند؛ در این حالت کودک به تدریج متوجه می‌شود که حالات ذهنی دیگران مانند فکر کردن در آن‌ها می‌تواند با فکر او و حتی با واقعیت متفاوت باشد.

این روانشناس کودک گفت: تشخیص دروغگویی کودک کار ساده‌ای نیست؛ پژوهش‌ها نشان می‌دهد که تشخیص راست و دروغ کودکان بسیار دشوار است؛ به عبارت دیگر آن‌ها دروغگو‌های بسیار حرفه‌ای هستند.

حسن زاده گفت: بررسی حالت چهره و صورت کودکان نشان می‌دهد که وقتی آن‌ها دروغ می‌گویند، در قالب موارد حالت چهره شان عادی است؛ اگرچه در ورای این حالت عادی چهره، احساساتی مانند گناه، شرم، ترس و لذت را تجربه می‌کنند؛ اما این هیجانات یا به سرعت از بین می‌روند و یا بسیار مخفی هستند و فردی نمی‌تواند متوجه آن‌ها شود.

وی تاکید کرد: اگر والدین از این پس شاهد اولین دروغ فرزندشان بودند؛ خوشحال شوند، زیرا کودک به لحاظ رشد ذهنی خوب عمل کرده است.